Coach bij rouw en verlies in Alphen aan den Rijn en Amsterdam
Rouwprocessen heb je niet alleen bij het missen of overlijden van een dierbare. Het kan ook gaan om het verlies van iemand die nog leeft, zoals bij een verbroken relatie, na een ruzie of door dementie.
Of om een verloren baan, huis, onderdelen van je gezondheid, je jeugd, je identiteit, idealen, vaste waarden of zekerheden in je leven, het besef wat je hebt gemist als kind, dromen die niet zijn uitgekomen. Denk aan het opgeven van een toekomstdroom of een beroep dat je leven invulling gaf. Of het ‘verlies’ van je volwassen wordende kleine kinderen, die opgroeien en uiteindelijk het huis verlaten.
Verlies, en dus ook: rouw, is overal. Rouw en verlies willen erkend en verwerkt worden, anders draai je jezelf vast en stagneer je.
Verlieservaringen
Zelf ben ik helaas vertrouwd met vele grote, en uiteraard ook kleinere, verlieservaringen. Meerdere malen ben ik zo ver ‘mee de dood in gegaan’ bij het bijstaan van zieken en stervenden, dat het lastig – of vooral: langzaam – terugkomen is geweest. ‘Komt het ooit nog goed met me?’, ‘Zal deze leegte blijven?’ zijn wanhopige vragen die unheimisch kunnen knagen aan de rouwende mens.
Steeds meer besef ik hoeveel geduld nodig is om een groot verdriet, om zulke ingrijpende ervaringen te verwerken en weer ‘zin’ in het leven te vinden. Zelf kon ik me in mijn diepste rouw niet openstellen voor troost, en al helemaal niet voor spirituele troost.
Inmiddels heb ik wel een aantal waardevolle tips hoe je deze weerstand en leegte kunt ‘aanvliegen’ en troost en heling beter kunt toelaten.
Hulp bij rouw en verlies
Verliezen overkomen ons herhaaldelijk in ons leven, en in sommige levensfasen vaker dan goed voor ons is. Gun jezelf het geduld, de tijd en aandacht om te rouwen, om je verdriet te erkennen en te verwerken. Voel je niet bezwaard om erover te praten met anderen; vaak zijn zij alleen maar opgelucht als jíj́ erover begint… En als je behoefte hebt aan een dieper of persoonlijker gesprek, dan weet je mij nu te vinden.
Het verduren en verwerken van verlies stelt ons op de proef maar biedt, uiteindelijk, ook een kans op horizonverbreding en nieuwe perspectieven. Zo kan het ons meer mildheid, geduld, gevoel en empathie leren. Niet in de laatste plaats voor onszelf. Vanuit die compassie kan ruimte voor nieuwe vormen van verbinding en inspiratie ontstaan.
Ik wens je toe dat de doorleefde en doorvoelde rouw je uiteindelijk, hoe paradoxaal dat ook klinkt, nieuwe zin en daardoor ook (nieuw) leven en liefde mag brengen. Dat je de troost mag ervaren van de liefde die doorgaat. Ik begeleid jou graag naar die ervaring toe.
Contact met overleden dierbaren
Ook heb ik een bijzondere methode ontdekt om rouw te helen. Voor mijzelf kwam die te laat op mijn pad (toen ik gelukkig weer nieuwe zin en inspiratie had gevonden🙏), maar ik ben er inmiddels een ervaringsdeskundig specialist in en deel ‘m heel graag met je!
Ik gun iedereen deze grote troost en het besef dat de band met onze overleden dierbaren buiten tijd en plaats bestaat en dat de liefde doorgaat.
Troostcoach
Mensen noemen mij niet voor niets een ‘troostcoach‘; ik help jou doorvoelen en verwerken én te vinden wat troostrijk voor jou is.
Graag help ik je om (verlies)ervaringen in je leven te integreren. Zodat je als een geheeld, completer mens verder kunt leven.
Mail me voor meer info of een eerste wandelafspraak: info@loopgenoot.nl
En lees in de tussentijd dit treffende artikel van healer Carmen Margaziotis of bekijk dit interview met rouwdeskundige Manu Keirse.
Rouwen is niet loslaten, maar anders leren vasthouden.
Lees hier ook de prachtige column van Dilara Bilgiç in Het Parool. Een fragment:
“Terwijl er niets was, is ze opeens depressief,” zeggen mensen dan. Maar wat er werkelijk gebeurt, is dat het lichaam begint te rouwen – om een leven dat te weinig ruimte liet voor zichzelf. Het lichaam spreekt waar het hart al die jaren heeft gezwegen. […] Ik denk aan de vrouwen van mijn moeders generatie. Hoe ze leerden dat zelfzorg egoïsme was, dat een goede vrouw zich opoffert zonder te klagen. Hun lichamen droegen dat geloof als een erfenis – met hoofdpijn, slapeloosheid, pijn in rug en borst als gevolg. Die klachten dragen in hun kern stilgezwegen verhalen.”
